Και έφτασε επιτέλους η ώρα της αληθινής δράσης!
Όπως ήδη έχουμε πει, στο θεατρικό παιχνίδι δεν υπάρχουν όρια στη διάθεση και στη φαντασία. Έτσι, μπορούμε να παίξουμε παιχνίδια που έχουν να κάνουν με το σώμα, με το ρυθμό, με την παρατηρητικότητα, με τη μνήμη, με το λόγο είτε μόνοι μας είτε χωρισμένοι σε δυάδες, τριάδες ή και σε μεγάλες ομάδες.
Το θεατρικό παιχνίδι είναι λοιπόν συνδυασμός πολλών πραγμάτων κι έχει πάντα συγκεκριμένο στόχο.
Για παράδειγμα:
Είμαστε σε κύκλο και περπατάμε γύρω-γύρω με ρυθμό ακολουθώντας τα χτυπήματα του τυμπάνου.
Ο εμψυχωτής λέει:
Με το διπλό χτύπημα του τυμπάνου όλοι κάνουμε τη μαϊμού!
Με το τριπλό χτύπημα του τυμπάνου όλοι κάνουμε το φίδι!
Με το τετραπλό χτύπημα του τυμπάνου όλοι κάνουμε το λιοντάρι!
Με αυτήν την άσκηση ζεσταίνουμε το σώμα μας και συνδυάζουμε πολλές λειτουργίες τις οποίες παράλληλα εξασκούμε (παρατηρητικότητα, μνήμη, ρυθμός, μίμηση, κ.α.). Ταυτόχρονα, προετοιμαζόμαστε για το στόχο μας που έχει προκαθοριστεί από τον εμψυχωτή και θα μπορούσε να είναι για παράδειγμα η αναπαράσταση ενός ζωολογικού κήπου όπου όλα τα παιδιά πρέπει να κάνουν κι από ένα ζώο. Έτσι λοιπόν, για να είναι το θεατρικό μας παιχνίδι οργανωμένο και πολύ διασκεδαστικό πρέπει αφενός να θέσουμε ένα στόχο κι αφετέρου να βρούμε τους τρόπους που θα φτάσουμε ως εκεί. Η δραματοποίηση μιας ιστορίας ή ενός παραμυθιού είναι μια πολύ δημιουργική κατάληξη ενός θεατρικού παιχνιδιού.
Τι σημαίνει δραματοποίηση ενός παραμυθιού;
Είναι ο πιο διασκεδαστικός και ταυτόχρονα εκπαιδευτικός τρόπος για ένα παιδί να καταλάβει μια ιστορία και να μάθει μέσα από αυτήν. Δραματοποίηση είναι η μετατροπή ενός παραμυθιού από απλή ιστορία σε θεατρική δράση.
Και πως ακριβώς γίνεται αυτό;
Χωρίζουμε την ιστορία μας σε σκηνές. Κρατάμε την αφηγηματική της μορφή όπου μας χρειάζεται και δίνουμε «λόγια» στους ήρωες. Έτσι έχουμε φτιάξει ένα μικρό θεατρικό έργο.
Ας δραματοποιήσουμε ως παράδειγμα το παραμύθι «Που πάει ένα μπαλόνι όταν φεύγει από το χέρι σου;» Η ηρωίδα μας είναι ένα μικρό ροζ μπαλόνι, η Μελίτα, που ψάχνει να βρει τη χώρα των ονείρων της. Ένα μέρος όπου θα ζει ελεύθερη και ευτυχισμένη για πάντα. Βλέπει κάθε βράδυ στον ύπνο της ότι πηγαίνει σε ένα παράξενο μέρος που το λένε Μπαλάι. Όποιον όμως κι αν ρωτάει, κανείς δεν ξέρει το δρόμο για να την οδηγήσει ως εκεί. Ώσπου αποφασίζει να το βρει μόνη της! Και τότε ξεκινά μια μεγάλη περιπέτεια. Συναντάει τον ήλιο, ένα περιπλανώμενο βατραχάκι, μια σοφή κουκουβάγια και μπαίνει σε πολλές δοκιμασίες, μα ποτέ δεν φεύγει από το στόχο της. Στο τέλος ανακαλύπτει το Μπαλάι, αλλά δεν είναι ακριβώς εκεί που νόμιζε!
Ας χωρίσουμε αυτήν την ιστορία σε μερικές σκηνές:
Πρώτη σκηνή: Η Μελίτα κοιμάται και βλέπει στον ύπνο της ότι είναι στο Μπαλάι.
Δεύτερη σκηνή: Η Μελίτα ρωτάει τη μαμά της που είναι το Μπαλάι.
Τρίτη σκηνή: Ο αέρας φυσάει και παρασέρνει την μικρή Μελίτα στον ουρανό. Η μαμά της κλαίει και η Μελίτα την αποχαιρετά χαρούμενη.
Τέταρτη σκηνή: Η Μελίτα συναντά τον ήλιο και τον ρωτάει αν ξέρει που είναι το Μπαλάι……
Αφού λοιπόν φτιάξουμε τις σκηνές μας μοιράζουμε ρόλους στους μικρούς πρωταγωνιστές! Για να γίνει ακόμα πιο διασκεδαστικό έχουμε φτιάξει από πριν κοστούμια και αξεσουάρ για κάθε ρόλο. Τώρα κάθε παιδάκι φοράει τη στολή του και μεταμορφώνεται στον ήρωα του παραμυθιού. Φτιάχνουμε το σκηνικό μας. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μαξιλάρια για να φτιάξουμε κρεβάτι και καναπέ. Δίπλα μπορούμε να τοποθετήσουμε δυο καρέκλες και ένα τραπέζι και αμέσως έχουμε ένα σπίτι. Επίσης, τα υφάσματα είναι μια πολύ ωραία λύση για να παραστήσουμε τα ποτάμια, τη θάλασσα, το χορτάρι, ακόμα και τον άνεμο, τα οποία θα μπορούνε να τα κρατάνε τα παιδιά που έχουν τους αντίστοιχους ρόλους. Και ήρθε η ώρα να παίξουμε θέατρο:
Όλοι οι ηθοποιοί είναι στη θέση τους. Αρχίζει η μουσική και ξεκινά αφήγηση από τον εμψυχωτή. Με αυτόν τον τρόπο βάζουμε σιγά-σιγά τα παιδιά στο κλίμα της «παράστασης» και τα βοηθάμε να εξοικειωθούν. Σκοπός μας είναι να παρεμβαίνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο και να αφήσουμε τα παιδιά να είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.
Και η δραματοποίηση ξεκινά:
Σκηνή πρώτη:
Αφηγητής: Είναι βράδυ και όλα τα μπαλόνια κοιμούνται. Η Μελίτα στριφογυρίζει μέσα στον ύπνο της γιατί βλέπει ένα παράξενο όνειρο. Παράξενα μπαλονάκια μέσα στον ύπνο της την πλησιάζουν και της λένε:
Μπαλονάκια: Έλαααααα στο Μπαλάι… (βρισκόμαστε μέσα σε όνειρο, άρα οι κινήσεις μας είναι απαλές, αργές, σαν να χορεύουμε…)
Σκηνή δεύτερη:Αφηγητής: Ξημερώνει. Ο ήλιος λάμπει ψηλά στον ουρανό (το παιδάκι που κάνει τον ήλιο τώρα μπορεί να τεντώσει τα χεράκια του όσο πιο πολύ γίνεται σαν να ‘ναι οι ακτίνες του ήλιου) και όλα τα μπαλονάκια ξυπνάνε. Μαζί και η μικρή Μελίτα. Είναι όμως πολύ αναστατωμένη με το όνειρο που είδε. Πάει λοιπόν και ρωτάει τη μαμά της.
Μελίτα: Μαμά, να σε ρωτήσω κάτι; Ξέρεις που είναι το Μπαλάι;
Μαμά: Το Μπαλάι δεν υπάρχει! Δεν έχω ξανακούσει γι αυτό το μέρος.
Σκηνή τρίτη:
Αφηγητής: Ο αέρας φυσάει δυνατά (τα παιδάκια που έχουν το ρόλο του αέρα κουνάνε το ύφασμα που κρατάνε στα χέρια τους και φυσάνε με τα στοματά τους) και η Μελίτα βλέπει το παράθυρό του δωματίου της ανοιχτό! Χωρίς να την καταλάβει η μαμά της πλησιάζει και με ένα σάλτο αρχίζει να στροβιλίζεται στον αέρα!
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο συνεχίζουμε και με τις υπόλοιπες σκηνές της ιστορίας. Και έτσι φτιάχνουμε μια μικρή παράσταση!
Τώρα μπορούμε να πούμε όλοι την γνώμη μας! Τι μας άρεσε στην ιστορία; Τι θα αλλάζαμε; Θα μπορούσε το παραμύθι αυτό να έχει άλλο τέλος; Και τι διαφορετικό τέλος θα δίναμε; Μια συζήτηση στο τέλος κάθε θεατρικού παιχνιδιού βοηθάει τα παιδιά να μάθουν να εκφράζουν την γνώμη τους και τους εμψυχωτές να βελτιώνονται.
Μικρό μυστικό: Για να γίνει ακόμα πιο ωραία η δραματοποίηση μας, προτρέψτε τα παιδιά να ξεφύγουν από τα λόγια του παραμυθιού και να εκφραστούν με το δικό τους τρόπο.
http://www.livanis.gr/%CE%94%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B8%CE%B5%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%8D!_a-7330.aspx
Μια ιστορία που μπορούμε να την δραματοποιήσουμε
Να πως μπορούμε να το δραματοποιήσουμε!!!!
- Δραματοποίηση ιστορίας ολόκληρης ή ανά κομμάτια βάζοντας και δικές μας λεπτομέρειες.
- Συζήτηση για τις εποχές και τις αλλαγές τους
- Συζήτηση και δραματοποίηση για το τι γινόταν όσο η αρκούδα κοιμόταν (είδαμε ήδη 2 ζώα στο βίντεο)
- Συζήτηση και δραματοποίηση για το τι έγινε την άνοιξη και μετά το καλοκαίρι
- Παιχνίδια με βάση το παραμύθι:
1. Χωρίζουμε τα παιδιά σε 2 ομάδες (με όσα παιδιά νομίζουμε στην καθεμία).
Σκορπάμε στην τάξη φύλλα αληθινά ή χάρτινα και τα παιδιά γίνονται αρκούδες που τα μαζεύουν και τα πάνε στην σπηλιά τους.
2. Αρκούδες και οι φωλιές τους: Για το παιχνίδι αυτό θέλουμε 4 ζευγάρια.
Στο κάθε ζευγάρι το ένα παιδί θα είναι η αρκούδα και το άλλο η φωλιά του.
τα παιδιά θα κάθονται μαζί με το ζευγάρι τους.
Όταν θα παίζει η μουσική οι αρκούδες θα φεύγουν από την φωλιά και θα χορεύουν και όταν η μουσική θα σταματάει η δασκάλα θα λέει:
"Οι αρκούδες να πάνε ΔΙΠΛΑ από την φωλιά τους" και το κάθε παιδί θα πηγαίνει στο ζευγάρι του και θα στέκεται δίπλα του.
Θα ξαναπαίζει μουσική και οι αρκούδες θα χορεύουν ξανά.
'Οταν θα σταματάει η μουσική η δασκάλα θα λέει:
¨Οι αρκούδες να πάνε ΚΑΤΩ από την φωλιά τους" και τα παιδιά-φωλιές θα ανοίγουν τα πόδια και τα παιδιά-αρκούδες θα πηγαίνουν από κάτω.
Συνεχίζουμε τα παιχνίδι και με άλλες εντολές που να δείχνουν θέσεις στον χώρο όπως ΠΙΣΩ, ΜΠΡΟΣΤΑ κλπ.
Επίσης μπορείτε να το παίξετε και με άλλα ζωάκια εκτός της αρκούδας.
Το παιχνίδι αυτό το έπαιζα συνέχεια όταν δούλευα και τα παιδιά τρελαινόντουσαν να το παίζουν! Και επειδή είχα μικρά παιδάκια τα βοηθούσε πολύ να μάθουν τις έννοιες του χώρου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου